Projekt SHREAMP powstał z myślą o przyszłych kosmicznych misjach załogowych oraz konieczności samodzielnego wytworzenia żywności przez pierwszych osadników na Marsie. Projekt ten jest rozwinięciem naszych poprzednich badań nad wpływem stresu związanego z lotem rakietowym na pszczoły miodne Apis mellifera. Dobór organizmów do naszych badań był podyktowany faktem, że zarówno pszczoły, jak i krewetki są zwierzętami istotnymi z punktu widzenia produkcji pożywienia. Systemy akwaponiczne oraz aeroponiczne zdają się być idealnym rozwiązaniem, które pozwoli ludziom na założenie pozaziemskich upraw roślinnych. Jest to tym ważniejsze, że według prognoz specjalistów od kolonizacji kosmosu, to właśnie rośliny jadalne staną się głównym źródłem pożywienia dla ludzi zakładających osady na Czerwonej Planecie.
Do prawidłowego funkcjonowania upraw jest konieczne dostarczenie roślinom niezbędnych składników odżywczych, których zasoby w kosmosie są ograniczone. Rozwiązaniem jednak mogą okazać się zwierzęta wodne, takie jak krewetki gatunku Neocardina davidi, będące naturalnym producentem amoniaku. Związek ten składa się z wodoru i azotu, a przy udziale bakterii nitryfikacyjnych, może on zostać przekształcony w formę możliwą do przyswojenia przez rośliny i zapewniać niezbędny im do życia azot.
Jednak z transportem zwierząt wodnych na inne planety wiąże się problem odczuwanego przez nie stresu, który może w sposób negatywny wpłynąć na ich równowagę biologiczną. Jej zaburzenie prowadzi do obniżenia odporności i zahamowań wzrostu organizmów, a w wielu przypadkach także do ich śmierci. Podczas próby kolonizacji Marsa, brak zwierząt zdolnych do produkcji azotu może zaważyć na braku powodzenia całej misji, skazując tym samym pierwszych osadników na śmierć głodową.
Aby zapobiec tym negatywnym efektom postanowiliśmy znaleźć metodę na uspokojenie wybranego przez nas gatunku krewetek za pomocą wybranych anestetyków, a następnie przetestować go w warunkach stresu, jakim jest lot rakietą. W tym celu stworzyliśmy payload rakiety (moduł badawczy, pozwalający na przeprowadzenie przygotowanego eksperymentu podczas lotu rakiety), umożliwia on zbadanie wpływu lotu rakietą na te organizmy. Składa się na niego pięć głównych części: akwaria, informatyczny system monitorowania, pojemnik na systemy elektroniczne, klatka drukowana 3D oraz obudowa antywstrząsowa, a wewnętrzne części są dodatkowo chronione izolacją termiczną. Ich parametry zostały dobrane tak, aby zapewnić misji maksymalne szanse na powodzenie oraz bezpieczeństwo, mając na względzie zarówno życie krewetek, jak i całą strukturę payloadu umieszczoną we wnętrzu rakiety. Układ zamontowany na pokładzie ma dwa główne zadania: nagrywanie krewetek i rejestrowanie danych z czujników znajdujących się w payloadzie. Dwa mikrokomputery oraz autorska płytka PCB, centralizująca kluczowe systemy, sterują kamerami i zbierają materiał z czujników: barometru, czujników wilgotności, stężenia CO2 i temperatury, żyroskopu, magnetometru i akcelerometru.
Zespół: Barbara Szaflarska Filip Tomczyk Piotr Sławęcki Emilia Seta Magdalena Król Piotr Duszkiewicz Alicja Bogusz